Aleksiej Nikołajewicz Griszyn-Ałmazow (właśc. Griszyn, ur. 1881 w ujeździe kirsanowskim guberni tambowskiej, zm. 1919) – rosyjski wojskowy, uczestnik wojny domowej w Rosji po stronie białych.
Życiorys Ukończył korpus kadetów, a następnie w 1902 r. Michajłowską Szkołę Artylerii. Brał udział w wojnie rosyjsko-japońskiej, w tym w bitwie pod Liaoyang. Podczas I wojny światowej dowodził, w stopniu podpułkownika, dywizjonem artylerii należącym do Syberyjskiego Korpusu Strzeleckiego i był członkiem sztabu korpusu. Przed rewolucją październikową nie angażował się politycznie, chociaż sympatyzował z programem eserowców. W listopadzie 1917 r. został zwolniony z wojska.
Wiosną 1918 r. utworzył podziemną organizację antybolszewicką w Nowonikołajewsku, posługując się pseudonimem Ałmazow. W końcu maja 1918 r. jego grupa przejęła władzę w mieście i porozumiała się ze zbuntowanym Korpusem Czechosłowackim pod dowództwem Radoli Gajdy. W czerwcu 1918 r. został dowódcą Armii Syberyjskiej, sformowanej z utworzonych przy jego udziale na Syberii białych oddziałów. Był również ministrem wojny w Tymczasowym Rządzie Syberyjskim.