Samuel Wojciech Lewicki herbu Rogala – właściciel ziemski, urzędnik w XVIII wieku okresu I Rzeczypospolitej, hrabia.
Życiorys Był synem Ignacego Adama Lewickiego (zm. 1788, urzędnik ziemski) i Marcjanny z domu Tarnawieckiej (zm. 1754, córka stolnika winnickiego). Miał siostrę Annę wzgl. Joannę Magdalenę (ur. w Sanoku, od 1759 zamężna z podstolicym Michał Błońskim, później zamężna z chorążym sanockim Żurowskim). Swoim rodzicom ufundował epitafium w kościele Franciszkanów w Sanoku, wykonane z czarnego marmuru i inskrypcją w języku łacińskim.
Był kasztelanem inflanckim, starostą krzeczkowskim (1760–1764). Poseł na sejm 1762 roku z ziemi sanockiejDyaryusz Seymu Ordynaryinego Warszawskiego, w Roku, 1762, s. 14.. Elektor króla Stanisława Augusta Poniatowskiego (1764). Podsędek przemyski w latach 1767–1772, łowczy podlaski w 1765, podwojewodzi przemyski w latach 1759–1767.
W 1776 zakupił od rządu na własność starostwo krzeczkowskie. Był członkiem Stanów Galicyjskich. W 1783 cesarz Józef II Habsburg nadał mu dziedziczny tytuł hrabiowski. W 1790 został odznaczony krzyżem kawalerskim Orderu Świętego Stanisława. Był członkiem komisji pełnomocnej lwowskiej, powołanej w 1790 roku dla układów z Leopoldem II HabsburgiemWalerian Kalinka, Sejm Czteroletni, t. II, część 1, Kraków 1895, s. 118-119..