Sezon 1987/1988 był ostatnim w jej amatorskiej karierze. Docelową imprezą sezonu były igrzyska olimpijskie 1988 w Calgary, gdzie faworytkami była Katarina Witt i Debi Thomas oraz ich „bitwa o Carmen” (obie łyżwiarki przygotowywały programy z muzyką opery Carmen). Iwanowa wygrała segment figur obowiązkowych przedstawiając nowoczesną aranżację Sonaty Księżycowej van Beethovena, ale ze względu na błędy i jakość jej występu w programie krótkim, m.in. zbyt łatwą kombinację skoków: potrójnego toe loopa i podwójnego loopa, błędy przy lądowaniu skoków, dedukcję punktów przy ostatnim piruecie, spadła na 4. miejsce w zawodach. Swój program dowolny prezentowała po Kanadyjce Liz Manley, która przed własną publicznością zaprezentowała najlepszy występ w swojej karierze. Stres towarzyszący Iwanowej odbił się na jakości jej występu. Wcześniej media radzieckie regularnie krytykowały Iwanową za brak podejmowania ryzyka i walki o wysoki poziom trudności programu dowolnego, dlatego pod wpływem emocji łyżwiarka po raz pierwszy i jedyny w karierze postanowiła podjąć próbę wykonania potrójnego lutza. Po skoczeniu niedokręconego lutza wykonała podwójnego loopa (zamiast potrójnego), a następnie ostatkami sił zakończyła kombinację podwójnym axlem niemal uderzając w bandy. W trakcie występu nie skoczyła potrójnego skoku pomimo pięciu prób.