Podgatunki i zasięg występowania IOC wyróżnia następujące podgatunki: T. c. caudatus (Boddaert, 1783) – Kolumbia i Wenezuela po Gujanę Francuską, dalej na południe po Mato Grosso (południowo-zachodnia Brazylia), południowe granice zasięgu niepewne; znane są przygodne obserwacje z Panamy (pierwsza z 18 września 1950) T. c. hyperorius Todd, 1948 – wschodnia Boliwia po południowo-wschodnią Brazylię, Paragwaj, północną Argentynę i Urugwaj
Morfologia Długość ciała wynosi 71–76 cm, masa ciała u dwóch zbadanych osobników: 1466 i 1550 g. Obszar wokół oka i po bokach szyi pokrywa naga czarna skóra, u niektórych osobników z brodawkami. Wierzch ciała jest szary z nieznacznym zielonawym połyskiem. Pokrywy skrzydłowe barwy od jasnoszarej po białą, w locie widać je jako jasną plamę na skrzydle. Głowa i szyja wyraźnie odcinają się kolorystycznie. W okresie zalotów przybierają kolor żółty o głębokim odcieniu, z czasem bieleją, być może wskutek stopniowego niszczenia piór. Wierzch głowy rdzawocynamonowy, podobnie jak i czasami pióra na szyi. Spód ciała ciemny, odwrotnie niż u ibisów maskowych;