życia w zgodzie z Maat, składania ofiar dla bogów i zmarłych, odmawiania modlitw i tworzenia ołtarzy, ale nie ma dokładnych i ścisłych wytycznych dotyczących kultu. Ołtarze mogą zawierać przedmioty, takie jak: świece, idole i naczynia ofiarne. Kemetyzm wśród jego wyznawców jest uznawany za religię natury, traktującą bogów jako władców sił występujących w przyrodzie i objawiających się nieustannie w świecie nas otaczającym.
Etyka Podstawowymi źródłami etyki kemetyzmu są różne wersje 42 zaprzeczeń, które często spisane były w egipskich księgach umarłych. Ze względu na brak jednej, ogólnie przyjętej wersji tego tekstu, nie ma wśród kemetystów dokładnie określonych i przyjętych przez ogół zasad postępowania. By ocenić słuszność swoich decyzji, kemetyści odwołują się do starożytnych tekstów w poszukiwaniu rad, a nie ściśle wytyczonych nakazów i zakazów. Pisma takie jak: maksymy Ptahhotepa, i nauki dla króla Merikare; także są wykorzystywane.
Heka Jednym z bardziej kontrowersyjnych terminów pośród kemetystów jest „heka”, która często definiowana jest jako egipska magia.