Friedrich Ludwig Wachler (ur. 5 listopada 1797 w Rinteln, zm. 26 lutego 1865 w Ozimkutablica biograficzna na Nowym cmentarzu ewangelickim w Ozimku) – niemiecki hutnik, dyrektor hut, autor publikacji o hutnictwie.
Życiorys Pochodził z rodziny o korzeniach turyngskich. Uczył się w Marburgu (jego ojciec, Johann Friedrich Ludwig był na tamtejszym uniwersytecie wykładowcą i profesorem teologii oraz historii). W 1816 rodzina przeniosła się na Śląsk, gdzie zainteresował się hutnictwem. Podjął naukę w tej dziedzinie w Chorzowie. Pracował w Hucie Królewskiej. W 1824 został starszym mistrzem w Rybniku. W 1829 został pisarzem hutniczym i przyjechał do Ozimka, gdzie związał się do końca życia z Hutą Małapanew. W 1834 wszedł w skład zarządu tego zakładu. W 1840 objął stanowisko dyrektora tej huty (po Ludwigu Birnbaumie). W 1850 został wyższym inspektorem hutniczym i kierował Urzędem Hutniczym, jak również hutami w Ozimku, Dębskiej Kuźni oraz Jedlicach. Za jego zarządu unowocześniono i rozbudowano wszystkie te zakłady. Oprócz zarządzania zakładami przemysłowymi zajmował się publikowaniem książek oraz podręczników z zakresu hutnictwa (m.in. w 1855 wydał pracę na temat hutnictwa na ŚląskuJózef Tomasz Juros, Historia, zabytki i ślady hutnictwa w dolinie Małej Panwi.