Ocalałymi z Holokaustu, którzy pojawiają się w filmie, są ocalały z Auschwitz Belg David Shentow oraz Polak z pochodzenia Max Glauben, który ocalał z getta warszawskiego oraz Majdanka. Obaj dzielą się swoimi przemyśleniami na temat dramatycznego kontrastu w używaniu psów między tymi, którzy werbowali je by krzywdzić niewinnych ludzi, a tymi, którzy zatrudniają psy w służbie dla drugiego człowieka. David Shentow opisuje swój przyjazd do Auschwitz w wieku 17 lat, wspominając jak mężczyzna stojący obok niego został zaatakowany – i zabity – przez owczarka niemieckiego z rozkazu nazistowskiego strażnika za to, że nie chciał oddać rodzinnego zdjęcia. Max Glauben dzieli się swoimi odczuciami widząc psy będące przewodnikami na Marszu Żywych, pomagające niewidomym Żydom idącym przez dawny obóz koncentracyjny – a nie atakujące ich.
thumb|Liron Artzi & Guide Dog Petel Komentując symbolizm projektu, reżyser Eli Rubenstein powiedział: „Naziści nie tylko mordowali Żydów, oni mordowali także ludzi z niepełnosprawnościami.