Jędrzejewskim Nagrodę miasta Wrocławia za twórcze dokonania w zakresie scenografii teatralnej. Krytyka dostrzegała w tych spektaklach silną rolę plastyki i komponowanie przestrzeni scenicznej, które określa kierunek interpretacji i nadaje sens.
W Teatrze Telewizji podejmował też samodzielne realizacje scenograficzne do spektakli w reż. E. Korina (Kosmos, 1988), J. Bunscha (Szalona lokomotywa, 1988, Gyubal Wahazar, 1993), Wojciecha Adamczyka (Montserat, 1990, Wariatka z Chaillot, 1992), Macieja Dejczera (Roberto Zucco, 1993) czy Jerzego Jarockiego (Kasia z Heilbronnu, 1995). W latach 1986–1990 był zastępcą redaktora naczelnego do spraw artystycznych Ośrodka TVP Wrocław.
Poza współpracą M. Jędrzejewskim na scenach Teatru Polskiego we Wrocławiu przygotował przedstawienia m.in. w reż. J. Bunscha (Dzieci Arbatu, 1988, Biesiada u hrabiny Kotłubaj, 1990), W. Adamczyka (Amadeusz, 1991), Jana Szurmieja (Ósmy krąg, 1989, Przygody Tomka Sawyera, 1996), Feliksa Falka (Matka Joanna od Aniołów, 1993), J. Jarockiego (Kasia z Heilbronnu, 1994) oraz Walerego Fokina (Nasz człowiek, 1998).