Próbę popularyzacji listu w Galicji podjął socjaldemokrata Jan Englisch. Zamierzenia publikacji w satyrycznym „Bocianie” doprowadziły do konfiskaty pisma uchwałą Prokuratorii z 5 marca 1893 roku. Pomimo zaakceptowania tekstu w Berlinie, Sąd Krajowy Krakowski uprawomocnił zakaz publikacji, dopatrując się w treści listu znamion „zdrady głównej i innych występków”. Odmienne podejście w stosunku do instytucji pruskich uzasadnione były troską krakowskiego sądu o stan duchowny. Zakaz obowiązywał do końca XIX wieku. W tym czasie list rozpowszechniany był nielegalnie, a do jego popularyzacji przyczyniły się polemiki prowadzone przez duchownych z ambon. W 1893 roku podjęto także próbę rozpowszechnienia odezwy w niemieckojęzycznej części Czech, jednak przetłumaczony już tekst, opatrzony tytułem Epistel an des polnische Arbeitervolk von Pater Peter Sciegienny, został skonfiskowany z drukarni „Vorwärts” w Falkenstein. Do legalizacji listu doprowadził Ignacy Daszyński za sprawą interpelacji poselskiej złożonej na łamach Rady Państwa. Legalnym rozpowszechnianiem odezwy zajmowały się organy prasowe Polskiej Partii Socjalno-Demokratycznej Galicji i Śląska Cieszyńskiego.