Wołki z Bytynia – para miniaturowych wołków wyrzeźbionych z miedzi (spatynowanych i częściowo skorodowanych) odnaleziona wraz z czterema siekierkami w miejscowości Bytyń (w granicach folwarku Witkowice) w 1873 lub 1874. Pozostają w zbiorach Muzeum Archeologicznego w PoznaniuMuzeum Archeologiczne w Poznaniu, Skarb z Bytynia.
Opis Zabytki, które można datować w przedziale lat od około 2300 do około 1600 p.n.e., odnaleziono na terenie dóbr Bronisława Gąsiorowskiego podczas usuwania polnego głazu. Wołki były w czasie odnalezienia połączone prętem, który jednak znalazcy odłamali. Pręt ten mógł stanowić jarzmo. Wołki mają wydłużony grzbiet oraz krótkie nogi o klockowatym wyglądzie. Głowę ujęto schematycznie. Na głowie znajdują się długie rogi, wypukłe oczy oraz pysk o spiczastym zakończeniu. Ogony są grube i krótkie. Na szyjach wyrzeźbiono im podwójne, karbowane obroże. W tylnej części brzuchów znajdują się poprzeczne otwory przechodzące przez cały korpus (u jednego z wołków) i zaczopowane od strony wewnętrznej (u drugiego). W tylnej części głowy (na zewnątrz) widoczne jest małe uszko.