Janina Kończak z d. Gotner (ur. 19 września 1951 w Gliwicach) – polska robotnica, działaczka społeczna i związkowa, pomysłodawczyni największego w Polsce marszu głodowego w Łodzi w 1981 roku.
Życiorys Urodzona 19 września 1951 w Gliwicach. Pracowała jako robotnica Łódzkich Zakładów Przemysłu Gumowego „Stomil”. Członek PZPR w latach 1973–1981. W sierpniu 1980 stanęła na czele Komitetu Strajkowego w swej fabryce, z początkiem września – przewodniczyła Komisji Zakładowej „Solidarności” w Stomilu /in statu nascendi/. W 1981 kandydowała do Zarządu Regionalnego „Solidarności”, była jedyną kobietą ubiegającą się o miejsce w tym gremium. Ostatecznie została szefem jednego z zespołów zajmujących się sprawami socjalno–bytowymi. Była pomysłodawczynią marszu głodowego w Łodzi i stanęła na jego czele, przemawiając na pl. Wolności i żądając poprawy warunków życia. Delegat na I Krajowy Zjazd „Solidarności”, weszła w skład I Komisji Zjazdowej ds. wyżywienia. W październiku 1981 uczestniczyła z Lechem Wałęsą w delegacji „Solidarności” do Francji. Po wprowadzeniu stanu wojennego internowana od 8 maja do 6 lipca 1982 w Gołdapi, a jej dzieci trafiły do domu dziecka. Po zwolnieniu powróciła do pracy, ale ostatecznie pod naciskiem władz na własną prośbę wyemigrowała do Francji w 1982 roku.