thumb|right|240px|Ułan 5. Pułku Ułanów Ignacy Walenty Ostaszewski (ur. 1792, zm. 1840) – oficer wojsk polskich, uczestnik kampanii napoleońskiej 1812 roku, kapitan w 5. Pułku Ułanów w powstaniu listopadowym, odznaczył się w bitwie pod Ostrołęką 26 maja 1831, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w 1792 w miejscowości Żebry-Wiatraki na Mazowszu w szlacheckiej rodzinie Ostaszewskich herbu Ostoja jako syn Antoniego Ostaszewskiego, komornika zakroczymskiego, i Kunegundy z Pokrzywnickich. Na chrzcie 9 września 1792 dostał imiona Walenty IgnacyAkt urodzenia: Gzy (obec. woj. mazow.), miejsc. Żebry-Wiatraki, 24/1792..
W 1809 wszedł jako kadet do armii Księstwa Warszawskiego. Odbył kampanie: 1812 roku w Rosji i 1813 roku w Niemczech. Za waleczność dostał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari. Po utworzeniu Królestwa Kongresowego w 1815 roku został skierowany do szwadronów instrukcyjnych strzelców konnych gwardii, gdzie był podchorążymSeweryn Uruski, „Rodzina. Herbarz szlachty polskiej”, t. 13, Warszawa 1916, s. 69–70..