Akademicki Klub Włóczęgów Wileńskich (AKWW) – męskie stowarzyszenie akademickie powołane w 1923 roku na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie (USB). Według założycieli miało ono być przeciwwagą dla zbyt „sztywnych” korporacji akademickich działających w okresie międzywojennym na polskich uniwersytetach.
Historia 19 grudnia 1923 roku, studenci USB, Teodor Nagurski, Wacław Korabiewicz, Wacław Urbanowicz i Alfred Urbański, uważając, że królujące na polskich uniwersytetach korporacje akademickie są organizacjami zbyt sformalizowanymi i „sztywnymi” w codziennych kontaktach, postanowili powołać organizację bardziej odpowiadająca duchowi młodego pokolenia. Czesław Miłosz, będący jednym z członków tej organizacji, porównał ją w swoich wspomnieniach do amerykańskich hippisówCzesława Miłosza autoportret przekorny. Rozmowy przeprowadził Aleksander Fiut, Kraków 1988, s. 239.. Odpowiednio do tej idei rolę sztandaru organizacji stanowiła „Laga” ze „Sznurem Jedności”, czyli wielka drewniana laska pasterska z uwiązanym do niej kolorowym (bordowo-złotym) sznurem. Zamiast wymyślnych „dekli” korporanckich, czy standardowych czapek akademickich, Włóczędzy nosili wielkie, czarne baskijskie berety z kolorowymi frędzlami. Ich kolor oznaczał miejsce w hierarchii klubowej.