Głównym polem działalności AKWW było propagowanie turystyki. Początkowo utworzono w tym celu na USB specjalną sekcję ZNAJ (Zmarnowanej Niedzieli Ani Jednej), w ramach której Włóczędzy organizowali dla wszystkich chętnych cotygodniowe wycieczki w okolice Wilna. Sami Włóczędzy odbywali poza wycieczkami w okolice Wilna, także bardziej wyczynowe wyprawy. Najbardziej znana jest licząca 3 tys. km wyprawa kajakowa z Nowego Targu do Stambułu, odbyta w okresie 6 lipca – 13 września 1930 rokuA. Srebrakowski, Aktywność turystyczno-krajoznawcza klubów „Włóczęgów” w Wilnie (1923-1939), [w:] „Znowuż ≫z kuferkiem i chlebakiem≪...”, red. B. Konopska, J. Nowosielska-Sobel, G. Strauchold, Wrocław 2014, s. 289.. Wcześniej, w dniach 20 czerwca – 25 lipca 1929 roku, Włóczędzy przepłynęli kajakiem z Wilna do Poznania (1700 km). Podobnych wypraw kajakowych było więcej. W późniejszych latach doświadczenia wodniackie członków Klubu pozwoliły na przygotowanie specjalnego szlaku kajakowego z Wilna do jeziora Narocz i z powrotemSzlak wodny »Z Wilna do Wilna« dla turystyki kajakowej zbadany i opisany przez Akademicki Klub Włóczęgów Wileńskich w latach 1928–1934, opracował Cz. Kotlarczyk, Wilno (brak daty).. Innym działaniem na rzecz rozwoju turystyki było spenetrowanie i uporządkowanie przez członków AKWW podziemi kościoła Św.