Władysław Trzeciak (ur. 20 października 1891, zm. 14 stycznia 1931 w Warszawie) – major piechoty inżynier Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 20 października 1891 roku. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach Armii Polskiej we Francji. Dowodził kompanią karabinów maszynowych.
1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w kompanii zapasowej 1 pułku czołgów, a jego oddziałem macierzystym był 42 pułk piechoty. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 1349. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 42 pp w Białymstoku. W latach 1923–1924 pełnił służbę w Departamencie Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie na stanowisku kierownika referatu czołgów. Z dniem 1 stycznia 1925 roku został przydzielony do macierzystego 1 pułku czołgów. W lutym 1925 roku został odkomenderowany do Polskiej Misji Wojskowej Zakupów w Paryżu do dnia 1 lutego 1926 roku. Następnie był komendantem Centralnej Szkoły Czołgów. Uzyskał dyplomy inżyniera elektryka i inżyniera mechanika. Od jesieni 1927 roku pełnił służbę w Instytucie Badań Inżynierii na stanowisku kierownika referatu czołgów Biura Konstrukcyjnego Broni Pancernych.