również A. Kulikowski, Wielki herbarz rodów polskich, Warszawa 2005, s.192, Zygmunta Lasockiego i Antoniego Bilińskiego (przypisy Zygmunta Wdowiszewskiego)A. Biliński, Szlachta ziemi dobrzyńskiej za ostatnich Jagiellonów, Warszawa 1932, s. 222-223, gniazdem rodu było Zakrzewo w powiecie bielskim w ziemi płockiej, jedna z szeregu wsi należących do Dołęgów, znajdująca się w sąsiedztwie Łęga – najstarszej posiadłości rodu. W wyniku znacznego rozrodzenia Dołęgowie płoccy już w XVI wieku "przenoszą się do innych, najpierw niebardzo odległych, okolic. (...) Później rozsypują się po całem Mazowszu i po całej Polsce"Lasocki, Dołęga czy do Łęga..., s. 32. Niektórzy Zakrzewscy, tak jak inni współrodowcy, z ziemi płockiej przenikają – w XVI i XVII wieku – do ziemi dobrzyńskiej, zawkrzeńskiej, ciechanowskiej, różańskiej, wyszogrodzkiej, i dalej – do Wielkopolski, ziemi krakowskiej, na Ukrainę i LitwęL. S. Zakrzewski, Dołęga-Zakrzewscy: informator historyczny, genealogiczny i socjologiczny, Warszawa 2011, s. 43. Dziedziczą również w innych miejscowościach o nazwie Zakrzewo – w ziemi dobrzyńskiej (powiecie lipnowskim)Corpus Inscriptiorum Poloniae, w opracowaniu Andrzeja Mietza i Jana Pakulskiego, t. 4, województwo włocławskie, zeszyt drugi, ziemia dobrzyńska, Włocławek-Toruń 1987, s.