W 1933 roku, zgodnie z wyrokiem sądu, Dania odzyskała tereny z okupacji Norwegii, która została uznana za nieważną, i przemianowała ich nazwę na Ziemię Króla Chrystiana X. Przegrana rozprawa w Hadze bardzo wpłynęła na Hoela. Był sfrustrowany niestarającymi się w tej sprawie politykami, którzy byli, w jego opinii, „bardziej partyjni niż polityczni”.
Zachowanie przynależności Ziemi Królowej Maud przed aneksją Niemiec Hoel czuł się zaszczycony, że dzięki jego pracom Ziemia Królowej Maud, obszar siedmiokrotnie większy od Norwegii, została włączona w terytoria zależne Norwegii. Miał dobre kontakty w Niemczech i został poinformowany przez żonę niemieckiego znajomego, że Niemcy wysłały naukową wyprawę ze statkiem „Schwaben” w celu zajęcia tego obszaru. Hoel skontaktował się z premierem Johanem Nygaardsvoldem i ministrem spraw zagranicznych Halvdanem Kohtem, a Ministerstwo Spraw Zagranicznych zleciło Hoelowi przedstawienie dokumentacji norweskiej działalności na Antarktydzie. Kilka dni przed przybyciem niemieckiej wyprawy rząd norweski postanowił 14 stycznia 1939 roku o aneksji wybrzeża Atlantyku na kontynencie antarktycznym i nazwał ten obszar Krainą Królowej Maud, później przemianowany na Ziemię Królowej Maud.