Zmianą w stosunku do poprzednich konstrukcji Germaniawerft było przesunięcie rufowych sterów za śruby; nowością było wyposażenie tak małych jednostek w żyrokompasy.
Przyszły U-A został zbudowany w stoczni Germaniawerft w Kilonii (numer stoczniowy 202). Stępkę okrętu położono w październiku 1912 roku, a zwodowany został jako KNM A-5 9 maja 1914 roku.
Dane taktyczno-techniczne U-A był przybrzeżnym okrętem podwodnym konstrukcji dwukadłubowej o długości całkowitej 46,7 metra, szerokości 4,78 metra i zanurzeniu 2,8 metra. Kadłub sztywny miał 34,45 metra długości i 3,15 metra szerokości. Wysokość (od stępki do szczytu kiosku) wynosiła 6,47 metra. Wyporność normalna w położeniu nawodnym wynosiła 270 ton, a w zanurzeniu 342 tony. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa 6-cylindrowe, dwusuwowe nienawrotne silniki wysokoprężne Germaniawerft o łącznej mocy 700 KM, a pod wodą poruszał się dzięki dwóm silnikom elektrycznym SSW o łącznej mocy 380 KM. Dwa wały napędowe poruszające dwoma śrubami zapewniały prędkość 14,2 węzła na powierzchni i 7,3 węzła w zanurzeniu. Zapas paliwa wynosił 15 ton. Zasięg wynosił 900 Mm przy prędkości 10 węzłów w położeniu nawodnym i 76 Mm przy prędkości 3,3 węzła w zanurzeniu. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 50 metrów.