członkowie „Szczerbu” zostali skazani przez Wojskowy Sąd Rejonowy w Gdańsku na kary więzienia. Do organizacji należeli m.in. Tadeusz Polak, Halina de Corde, Adam Langer – instruktorzy komendy Hufców Gdańskich. W 1956 roku po I Walnym Zjeździe ZHP w Łodzi nastąpiło odrodzenie harcerstwa i rehabilitacja harcerskiego systemu wychowawczego.
Do roku 1960 funkcjonowały osobne hufce męskie i żeńskie. W latach 1957–1959 funkcję komendanta Hufca Gdańsk-Śródmieście pełnił hm. Tadeusz Polak. W podobnym okresie komendantką Hufca Harcerek była Halina de Corde. Następcami na tych funkcjach byli hm. Adam Langer (komendant w latach 1958–1960) i hm. Maria Hrabowska (komendantka w latach 1959–1960).
Hufiec Gdańsk-Śródmieście 1960-1969 W roku 1960 hufce harcerek i harcerzy połączyły się ze sobą. Od roku 1959 hufiec posiadał sztormana i przy hufcu intensywnie rozwijały się drużyny wodne. W roku 1961 hufiec otrzymał budynek na Krakowcu z przeznaczeniem na ośrodek żeglarski, który w kolejnych latach jest remontowany i służy rozwojowi wychowania morskiego. W roku 1962 Hufiec otrzymał swój sztandar. Z tej okazji zorganizowany był uroczysty przemarsz przez miasto. W 1965 roku odnotowano w kronice hufcowej jeden z pierwszych obozów hufcowych k. Olpucha nad j.