Pierwszym parkiem narodowym utworzonym na terenie Norwegii był Park Narodowy Rondane (norw. Rondane nasjonalpark) założony w 1962 roku, kolejnym Park Narodowy Børgefjell (norw. Børgefjell nasjonalpark) w 1963 roku. W 1964 roku Rada Ochrony Przyrody opublikowała raport, w którym zaproponowała utworzenie 16 parków narodowych. Większość parków powstała dopiero na mocy ustawy o ochronie przyrody z 1970 roku.
W 1972 roku powołano do życia Ministerstwo ds. Ochrony Środowiska, które objęło nadzór nad rozwijaniem obszarów chronionych na terenie Norwegii. Na początku lat 90. XX w. powstał plan parków narodowych i innych obszarów chronionych, który jest systematycznie realizowany.
Trzy parki narodowe stały się częściami innych parków narodowych i przestały istnieć samodzielnie: założony w 1970 roku Gressåmoen nasjonalpark stał się częścią powstałego w 2004 roku Blåfjella-Skjækerfjella nasjonalpark założony w 1974 roku Dovrefjell nasjonalpark stał się częścią powstałego w 2002 roku Dovrefjell-Sunndalsfjella nasjonalpark założony w 1968 roku Ormtjernkampen nasjonalpark stał się częścią powstałego w 2011 roku Langsua nasjonalpark
Obecnie (2021) na terenie Norwegii znajduje się 47 parków narodowych – 40 na kontynencie (zajmujących powierzchnię 31 tys.