Franciszek Denys (ur. 25 sierpnia 1899 w Konstantynowie Łódzkim, zm. 23 września 1975 w Łodzi) – polski prawnik, urzędnik samorządowy w II Rzeczypospolitej, m.in. starosta powiatu łódzkiego.
Życiorys Jego rodzice, Franciszek i Marianna z domu Gendaszewska, mieszkali we wsi Porszewice, położonej 9 km na północ od Pabianic, gdzie mieli niewielkie gospodarstwo rolne oraz sklep spożywczy. Pochodził z wielodzietnej rodziny – miał sześcioro rodzeństwa: Tadeusza (ur. 1900), Janinę (ur. 1903), Leona (ur. 1906 r.), Anielę (ur. 1908), Irenę (ur. 1910) i Mariannę (1915). Był żonaty z Kazimierą Skrzypecką (ur. 1903). Z tego związku 13 grudnia 1930 przyszła na świat córka, Anna Barbara Denys (Szpak) – aktorka teatralna.
Ukończył studia wyższe prawnicze. Jako młody człowiek działał w Związku Strzeleckim. W 1928 został członkiem Zarządu Okręgu Łódzkiego tego Związku. Na początku lat 30. objął stanowisko kierownika Referatu Polityczno-Narodowościowego i Bezpieczeństwa w Starostwie Grodzkim w Łodzi, które sprawował do listopada 1932. Od grudnia 1932 pełnił funkcję zastępcy starosty powiatu łódzkiego. W 1936 powierzono mu stanowisko starosty grodzkiego w Łodzi. Na stanowisko starosty powiatu łódzkiego został mianowany w 1938. Na stanowisku tym posiadał bezpośredni nadzór nad Referatem Bezpieczeństwa.