Aukuba japońska (Aucuba japonica) – gatunek zimozielonego, dwupiennego krzewu z rodziny gariowatych. Występuje w naturze w Japonii (tam gatunek pospolity), Chinach (południowa część prowincji Zhejiang i Tajwan) oraz Korei, poza tym uprawiany. Ze względu na wrażliwość na silne mrozy – często w pojemnikach lub szklarniach.

W naturze rośnie w żyznych i wilgotnych glebach w cienistych zaroślach i lasach lub wśród skał, często nad strumieniami. W ciepłych krajach bywa notowana jako uciekinier z upraw w naturze (np. Karolina Północna w USA, Nowa Zelandia, Australia).

Aukuba japońska kwitnie w kwietniu. Owoce dojrzewają zimą oraz wiosną. Cała roślina jest trująca, w szczególności jej części nadziemne. Objawy zatrucia to biegunka, kolki oraz zapalenie przewodu pokarmowego.

Morfologia Pokrój Krzew osiągający do 2,5–3 m wysokości. Pędy grube, zielone, nagie, sztywne i rozgałęziające się widlasto. Liście Nakrzyżległe, zimozielone, skórzaste, błyszczące (zwłaszcza od góry). Górna strona koloru ciemnozielonego, spodnia niebieskozielonego (po zasuszeniu czernieją).