W czternastym Knesecie przewodniczył lobby społeczno-środowiskowemu i zasiadał w komisjach finansów; pracy i opieki społecznej oraz kontroli państwa.
Został kandydatem Likudu w wyborach na prezydenta przeprowadzonych 4 marca 1998. Przegrał starcie z – ubiegającym się o reelekcję – Ezerem Weizmanem z Partii Pracy. Otrzymał 49 głosów wobec 63, które otrzymał jego oponent. Siedmiu posłów nie wsparło żadnego kandydata, a jeden nie wziął udziału w głosowaniu. 20 stycznia 1999 dołączył do rządu Binjamina Netanjahu jako minister bez teki. Funkcję pełnił przez pół roku do końca kadencji (6 lipca). W przeprowadzonych w maju wyborach utracił miejsce w parlamencie.
Był autorem artykułów prasowych o tematyce społecznej. Poza hebrajskim posługiwał się arabskim i francuskim.
Zmarł 2 października 2004.
Życie prywatne Był żonaty i miał troje dzieci.
Upamiętnienie W Migdal ha-Emek znajduje się aleja jego imienia.
Przypisy
Kategoria:Izraelscy burmistrzowie Kategoria:Izraelscy ministrowie bez teki Kategoria:Kandydaci na urząd prezydenta Izraela Kategoria:Politycy Likudu Kategoria:Posłowie do Knesetu XII kadencji Kategoria:Posłowie do Knesetu XIII kadencji Kategoria:Posłowie do Knesetu XIV kadencji Kategoria:Marokańscy Żydzi Kategoria:Urodzeni w 1940 Kategoria:Zmarli w 2004