Techijja zaproponowała rozwiązanie „problemu arabskiego”, co w rezultacie opierałoby się na: przyznaniu obywatelstwa po wcześniejszym zdeklarowaniu wierności Państwu Izrael oraz przyjęciu obowiązków wszystkich obywateli kraju. W zamian Arabowie otrzymaliby prawa obywatelskie i zobowiązanie do służby narodowej, a nawet wojskowej; przyznaniu statusu mieszkańca lub rezydenta. Odpowiadałoby to możliwości mieszkania w Izraelu, ale bez otrzymania wszystkich praw i przywilejów. Status ten miałby być uznawany we wszystkich państwach świata; emigracji wszystkich tych, którzy nie uznają Państwa Izrael.

Partia zaproponowała rozwiązanie konfliktu izraelsko-arabskiego w myśl programu „pokój za pokój”. Miałoby się to odbyć na zrzeknięciu się przez Izrael jednostronnych ustępstw na rzecz pokoju. Partia chciała zobowiązać obie strony do ponoszenia podobnych wysiłków na rzecz osiągnięcia i utrzymania pokoju. Notoryczne łamanie postanowień przez stronę arabską dawało przyzwolenie na odpowiedź izraelską.