wrogowie), co umożliwiło odszyfrowanie całości tekstu.
Zasada działania Wielki Szyfr jest homofonicznym szyfrem podstawieniowym z rozbudowanym nomenklatorem, czyli połączeniem książki kodów ze sporą tablicą podstawień homofonicznych, które dotyczyły tak liter, jak i całych wyrazów bądź sylab. Popularne wyrazy takie jak nazwiska znanych osób czy obiekty geograficzne (państwa, miasta, rzeki itd.) miały własne podstawienia homofoniczne.
Ponadto stosowano pułapki w postaci „zerowych homofonów” (puste znaki, które niczego nie kodowały), których zadaniem było jedynie utrudnianie kryptoanalizy oraz homofony, których wystąpienie „usuwało” pewien poprzedzający je rozszyfrowany fragment. Szyfrogram zabezpieczony był również przed prostą analizą statystyczną, np. najczęściej występująca w języku francuskim litera „e” miała aż 131 homofonów z łącznej puli 711 występujących w całym szyfrze.
Zobacz też homofonia (językoznawstwo)
Przypisy
Kategoria:Szyfry klasyczne