Klasyfikacja Nazewnictwo i klasyfikacja receptorów zmiataczy została po raz pierwszy zapoczątkowana w 2014.
Receptory zmiatające to bardzo liczną i zróżnicowaną strukturalnie grupą cząsteczek. Na podstawie ich cech strukturalnych podzielono je na 12 klas (od A do L): Klasa A (SR-A) ulega ekspresji głównie w makrofagach tkankowych, komórkach Kupffera i subpopulacji komórek dendrytycznych. Odgrywa ważną rolę w fagocytozie patogennych mikroorganizmów. SR-A1 (SCARA1, MSR1) - ligandy: oxLDL, LPS, LTA SR-A2 (MSR1) - ligandy: β-glukan SR-A3 (SCARA3) SR-A5 (SCARA5) SR-A6 lub MARCO (receptor makrofagów o strukturze kolagenowej) - ligandy: oxLDL, LPS Klasa B ma dwa regiony transbłonowe, pętlę pozakomórkową i dwa końcowe końce cytoplazmatyczne; te ostatnie są zaangażowane w generowanie sygnałów wewnątrzkomórkowych, podczas gdy pętla pozakomórkowa, która znajduje się między dwiema domenami przezbłonowymi, oddziałuje z ligandami. SR-B1 – ligandy: np. utleniony LDL cholesterol, HDL cholesterol SR-B2 (CD36) – ligandy: np. utleniony LDL cholesterol, HDl cholesterol, PAMP grzybów i bakterii, LTA SR-B3 Klasa C występuje tylko u niektórych owadów (Drosophila).