Taki pomiar nazywany jest też kolapsem. Tym niemniej w skali makroskopowej obiekty ulegają dekoherencji środowiskowej poprzez liczne następujące po sobie niemal natychmiastowe kolapsy z superpozycji do stanów mieszanych, determinując określone wyniki w zgodzie z mechaniką klasyczną. Przeskok kwantowy jest w zgodzie z równaniem Diraca. Paul Dirac w 1927 roku złożył pierwszą w miarę kompletną teorię kwantową pola i "skwantował" Równania Maxwella na porcje energetyczne w przeskokach kwantowych, gdzie np. do emisji fotonu dochodzi gdy elektron w atomie ze wzbudzonego stanu "spada" w stan o niższej energiiArt Hobson, Kwanty dla każdego, s. 173, 281,448, Prószyński i S-ka; 2018, . Max Planck wcześniej, w 1900 roku, wykazał, że energia nie może być wypromieniowywana w dowolnych ciągłych ilościach, a jedynie w postaci „paczek” (kwantów) nagle "przeskakujących" o wartości hν, gdzie ν jest częstotliwością a h to słynna stała Plancka.
Przypisy
Kategoria:Mechanika kwantowa