Wytwarzano je z aluminium, choć dokładny stop nie został zdefiniowany w żadnym akcie prawnym (według jednej z wersji był to stop Al96,65Mg3Mn0,35). Każda z monet ważyła zaledwie 0,5 g. Autorem całkowicie nowego awersu był Miroslav Rónai. Nigdy nie podano natomiast autora wzoru rewersu, choć wskazuje się, że pierwotny projekt powstał w Związku Radzieckim. W porównaniu po wzoru z roku 1953 usunięto pięcioramienną gwiazdę znajdującą się w górnej części monety.
W 1991 roku monety o nominale 1 halerza w praktyce nie występowały już w obiegu, a ostatnia rzeczywista emisja odbyła się w roku 1963. Niemniej z przyczyn formalnych moneta ta pozostawała w obiegu i jako taka została objęta nowymi przepisami po aksamitnej rewolucji. Nowa moneta jednohalerzowa oficjalnie została wyemitowana wraz z pozostałymi nominałami, 1 kwietnia 1991 roku, jednak cały jej nakład z lat 1991 i 1992 wyniósł zaledwie 105 tys. sztuk i został rozprowadzony w formie zestawów kolekcjonerskich. Bite w mennicy w Kremnicy monety pozostawały oficjalnymi środkami płatniczymi niewiele ponad dwa lata – po rozpadzie Czechosłowacji zostały zdemonetyzowane odrębnie w Czechach (30 kwietnia 1993) i na Słowacji (31 lipca 1993) wraz z wariantami wzoru z 1953 i 1962 roku.
Zobacz też czechosłowackie monety obiegowe 1 halerz wzoru 1953 1 halerz wzoru 1962
Przypisy za:
1 1991