W 1952 odszedł na emeryturę.
Na początku kariery prowadził badania nad radioaktywnością, w tym nad polonem, i do mierzenia intensywności promieniowania rentgenowskiego opracował w 1913 r. tzw. jonometr, ale ten wymagał do zasilania prądu o napięciu 200-300 V. Ponieważ zurychska elektrownia dostarczała prąd 110 V, Greinacher opracował powielacz napięcia (1920 r.). Ten ostatni został w 1932 wynaleziony ponownie i spopularyzowany przez Johna Cockcrofta i Ernesta Waltona, którzy zastosowali go do konstrukcji akceleratora użytego do wykrycia pierwszych reakcji jądrowych spowodowanych przez przyśpieszone cząsteczki. Był także wynalazcą licznika iskrowego. Pomimo tych osiągnięć berneński Instytut Fizyki pod jego rządami pozostał małą i niewiele znaną jednostką.
Żonaty dwukrotnie: w 1910 z Niemką Marie Mahlmann i w 1933 Friedą Urben z Inkwil.
Zmarł 17 kwietnia 1974 w Bernie. W 1988 r., w Instytucie Fizyki Uniwersytetu w Bernie, powstała Fundacja Heinricha Greinachera, która przyznaje nagrody jego imienia i wspiera młodych badaczy.
Przypisy