Henryk Józef Burczyk (ur. 5 grudnia 1927 w Kaniewie, zm. 10 lutego 2022) – polski agronom, doktor habilitowany nauk rolniczych, ambasador w Finlandii (1985–1990).
Życiorys
Henryk Burczyk wychował się w rodzinie rolniczej. Zdał maturę w Technikum Rolno-Spożywczym w Inowrocławiu. W 1948 rozpoczął studia na Wydziale Rolniczo-Leśnym Uniwersytetu Poznańskiego. W wyniku reorganizacji uczelni, tytuł magistra inżyniera rolnictwa uzyskał w Wyższej Szkole Rolniczej w Poznaniu.
Członek Stronnictwa Ludowego (od 1946), a następnie Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego (od 1949).
W 1951 został kierownikiem PGR w Henrykowie. 1 marca 1953 rozpoczął pracę naukową w Instytucie Uprawy, Nawożenia i Gleboznawstwa w Baborówku, gdzie przeszedł szczeble od młodszego asystenta do dyrektora naczelnego. W 1959 obronił doktorat Badania nad możliwością zapewnienia ciągłości w użytkowaniu zielonek z mieszanek roślin jednorocznych. W 1961 przejął obowiązki kierownika Pracowni Nawożenia IUNG. W 1969 habilitował się w Wyższej Szkole Rolniczej w Poznaniu. W latach 1971–1985 pełnił funkcję Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej. Z jego inicjatywy przygotowano tam program genetyczno-hodowlany nad pszenżytem. Od 1985 do połowy 1990 pełnił funkcję Ambasadora w Finlandii.