słynny szwedzki botanik Göran Wahlenberg, który następnie wielokrotnie powoływał się na obserwacje Genersicha w swej Flora Carpatorum Principalium (Göttingen 1814).
W 1798 r. Genersich ogłosił drukiem w Lewoczy swoje podstawowe dzieło pt. Florae Scepusiensis elenchus..., w którym wymienił 950 gatunków roślin wraz z miejscami ich obserwacji, po raz pierwszy na Węgrzech usystematyzowanych według zasad klasyfikacji Linneusza. W 1801 r. wyszło drugie dzieło Genersicha pt. Catalogus plantarum rariorum Scepusii..., w którym wyszczególnił 588 gatunków roślin, jednak już bez stanowisk.
Na podstawie informacji zawartych w pierwszej publikacji można stwierdzić, że Genersich dobrze poznał cały Spisz wraz ze Spiską Magurą i Tatrami Bielskimi oraz spiską częścią Tatr Wysokich. W Tatrach Bielskich był m.in. w Dolinie Czarnej Rakuskiej, zaś w Tatrach Wysokich poznał Dolinę Zimnej Wody, Dolinę Kieżmarską, Dolinę Jagnięcą, Dolinę Jaworową, Dolinę Kołową, a także Przełęcz pod Kopą.
Dzieła Florae Scepusiensis elenchus, seu Enumeratio plantarum in Comitatu Hungariae Scepusiensi, eunque percurrentibus montibus Carpathicis sponte crescentium (Leutschoviae 1798); Catalogus plantarum rariorum Scepusii, anno 1801 in autumno, in usum amicorum suorum conscriptus (Leutschoviae 1801).
Przypisy
Kategoria:Niemieccy botanicy Kategoria:Urodzeni w 1768 Kategoria:Zmarli w 1844 Kategoria:Ludzie urodzeni w Kieżmarku