Jan Józefowski (ur. 2 stycznia 1890 w Zawadce, zm. 1 kwietnia 1942 w Auschwitz) – podoficer armii austro-węgierskiej i Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys thumb|left|Fotografia Jana Józefowskiego wykonana w obozie koncentracyjnym Auschwitz (1942) Urodził się w Zawadce, jako syn Feliksa i Marii z Połomskich. Pochodził z rodziny muzyków ziemi sądeckiej. W 1902 ukończył szkołę powszechną w Tęgoborzy. W latach 1911–1918 służył w 20. galicyjskim pułku piechoty w armii austro-węgierskiej. Od sierpnia 1914 roku walczył kolejno na frontach: serbskim, rosyjskim i włoskim. Po upadku Austro-Węgier wstąpił ochotniczo w listopadzie 1918 roku w szeregi 1. Pułku Strzelców Podhalańskich. Walczył na froncie czeskim, ukraińskim oraz w wojnie polsko-bolszewickiej, jako dowódca plutonu karabinów maszynowych. Szczególnie wsławił się podczas ataku na Łuków, Gródek i podczas walk o Grodno, za co w 1921 roku został odznaczony orderem „Virtuti Militari" V kl. nr 4986. W latach 1921–1939 był podoficerem zawodowym w 1. Pułku Strzelców Podhalańskich, ostatnio w stopniu sierżanta sztabowego.