Życiorys Do 1918 Był synem hydraulika Ernsta (1848–1878) oraz Marii z domu Lüttgenau (1852–1901). Gdy miał dwa lata, jego ojciec zmarł z ran w wojnie francusko-pruskiej. Od 1886 do 1894 uczył się w Gimnazjum Królewskim w Düsseldorfie. 8 marca 1894 zdał maturę. W czasach szkolnych udzielał korepetycji, a zarobione pieniądze rozdzielał między osoby ubogie. 28 kwietnia 1894 rozpoczął naukę na Uniwersytecie w Bonn, ale już po roku nauki, w 1895, z inicjatywy archidiecezji kolońskiej przeszedł na Papieski Uniwersytet Gregoriański w Rzymie. Uczył się w jezuickim Collegium Germanicum. Wolny czas przeznaczał na lekcje dla ubogich dzieci w wieku 5–12 lat i stąd uzyskał przydomek poskromiciela łobuziaków. Studia z filozofii ukończył 23 czerwca 1897, a z teologii 10 lipca 1897. Na obu wydziałach otrzymał doktorat bez konieczności sporządzania dysertacji.
W dniach 5-8 września 1900 zorganizował I Międzynarodowy Kongres Studentów Katolickich w Rzymie. 28 października 1900 otrzymał święcenia kapłańskie, a mszę prymicyjną odprawił w Rzymie, w kościele Trinità dei Monti. Opanował płynnie język włoski i kontaktował się z przedstawicielami włoskiej chrześcijańskiej demokracji, co wpłynęło na jego dalszy rozwój.