Jørgen Jørgensen (ur. jako: Jürgensen, w 1817 roku zmienił nazwisko na Jorgenson) (ur. 29 marca 1780 w Kopenhadze, zm. 20 stycznia 1841 w Hobart) – duński żeglarz, pirat, awanturnik. Przez dwa miesiące był dyktatorem na IslandiiWielka Ilustrowana Encyklopedia Powszechna, Wydawnictwo „Gutenberg”, tom VII.
Życiorys Urodził się w Kopenhadze, stolicy Danii. Jego ojciec był zegarmistrzem w służbie królewskiej. Już jako 15-latek, po ukończeniu szkoły udał się na morze. W latach 1798–1806 zwiedził m.in. Południową Afrykę i Australię.
W 1807 roku powrócił do Danii, gdzie był świadkiem bitwy o Kopenhagę. Po bitwie wstąpił do duńskiej służby. Jako kapitan korsarskiego okrętu napadał na brytyjskie statki handlowe. W marcu 1808 roku Brytyjczycy schwytali go w pobliżu Scarborough i internowali jako jeńca wojennego. W 1809 roku, będąc na warunkowym zwolnieniu, udał się w podróż do Islandii jako tłumacz na brytyjskim statku Clarence.