Giampaolo Vettolani (ur. 27 grudnia 1950) – włoski astrofizyk, dyrektor naukowy Narodowego Instytutu Astrofizyki w Rzymie (Istituto Nazionale di Astrofisica, INAF).

Życiorys W 1973 roku ukończył z wyróżnieniem studia fizyczne na Uniwersytecie w Bolonii, broniąc pracy Pęd kątowy galaktyk (Il momento angolare delle Galassie) napisanej pod kierunkiem Giancarlo Settiego.

W latach 1974–1976 był asystentem w Instytucie Astronomii Uniwersytetu Bolońskiego. W latach 1979–1980 był tam adiunktem i prowadził kurs z astronomii dla studentów.

Od 1976 roku był pracownikiem naukowym w Instytucie Radioastronomii (Istituto di Radioastronomia, IRA) Narodowej Rady Badań Naukowych (Consiglio Nazionale delle Ricerche, CNR). W latach 1988–1991 był tam szefem zespołu badawczego (Primo Ricercatore), a w latach 1991–2011 kierownikiem ds. badań (Dirigente di ricerca). W 1984 roku odbył wizytę naukową w Europejskim Obserwatorium Południowym.

Od 1994 do 1999 roku Vettolani był członkiem Narodowego Komitetu Nauk Fizycznych CNR, do którego przydzielonych było około 30 obiektów badawczych wraz z około 1500 badaczami i technikami w dziedzinie inżynierii materiałowej, fizyki kosmicznej, planetologii, radioastronomii i fizyki atmosfery.