W systemie monetarnym Zygmunta III Wazy pojawił się również dwudenar litewski – równowartości 1/270 złotego, czyli 1/9 grosza, masy 0,67 grama srebra próby 42. Produkcja dwudenarów została zakończona przez mennicę wileńską w 1627 r. Była to ostatnia emisja dwudenarów na ziemiach Rzeczypospolitej Obojga Narodów.
Ternar (trzeciak)
W późnym średniowieczu pojawiła się moneta o wartości 3 denarów, najprawdopodobniej za czasów Władysława II Jagiełły. Było to konsekwencja dewaluacji kwartnika w latach 1396–1397 z wartości ¼ do 1/6 grosza, która bardzo skomplikowała przeliczenia pomiędzy poszczególnymi gatunkami pieniądza (wychodziło 8/3 denara za 1 kwartnik). Z tego powodu w 1398 r. przeprowadzono korektę, dokonując wymiany monet na nowe, dopasowane metrologicznie emisje i zmieniono kurs grosza obrachunkowego z 16 na 18 denarów (kurs 16 denarów obowiązywał od 60 lat). W efekcie: półgrosz = 9 denarów, mały kwartnik = 3 denary.
Nowa relacja spowodowała zmianę nazwy małego kwartnika na ternara alias trzeciaka.
Za panowania Władysława II Jagiełły produkcja ternarów (trzeciaków) była prowadzona w Krakowie w latach 1407–1414.