spód ciała również podobny do samczego. Tęczówka cytrynowożółta, dziób niebieskoszary, nogi różowawe, szarobrązowe. Osobniki młodociane nie zostały dotychczas opisane. Młodociane samce podobne do samic. Niemal dorosłe samce (subadult) o zmiennym upierzeniu, ogółem z upierzeniem jak u samic, lecz z pojawiającymi się już typowymi dla samców piórami, które początkowo wyrastają na głowie. Proces zmiany szat u cudowronek wielkich jest słabo poznany, prawdopodobnie samce uzyskują pełną szatę dorosłą po 5 lub 6 latach.
Osobniki z Nowej Gwinei mają różnić się od tych z Wysp Aru jaśniejszą górną częścią piersi, większą ilością kasztanowej barwy w upierzeniu i mniejszymi rozmiarami.
Zasięg występowania Cudowronki wielkie zamieszkują Wyspy Aru (jako jeden z 4 gatunków w rodzinie) i Nową Gwineę od miejscowości Timika (według innego źródła od rzeki Mimika) na wschód po zlewnię rzek Fly i Strickland. BirdLife International szacuje zasięg występowania na 307 tys. km². Gatunek introdukowano niegdyś na Małe Tobago w archipelagu Małych Antyli, gdzie jednak wymarł. Na wyspę wprowadzono cudowronki wielkie w 1909 roku, aby stworzyć ostoję wolną od kłusowników.