mały Jukka (Juhana) Rahja (ur. 19 lipca 1887 r. w Kronsztadzie, zm. 31 sierpnia 1920 r. w Piotrogrodzie) – fiński i rosyjski robotnik oraz rewolucjonista, uczestnik rewolucji październikowej, działacz Komunistycznej Partii Finlandii. Życiorys Od 1903 r. działał w Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji.

W lipcu 1917 r. opowiadał się za natychmiastowym zbrojnym wystąpieniem bolszewików w Piotrogrodzie, po demonstracjach przeciwko Rządowi Tymczasowemu (tzw. dniach lipcowych) został aresztowany. Należał do najbardziej radykalnego skrzydła miejskiego komitetu bolszewikówA. Rabinowitch, The Bolsheviks..., s. 197., w początku października 1917 r. domagał się niezwłocznego podjęcia nowej próby przejęcia władzy.

W końcu stycznia 1918 r. Rahja razem z braćmi Eino i Jaakko, również bolszewikami, udał się do Finlandii jako dowódca pociągu pancernego wiozącego amunicję i broń dla fińskich czerwonych. Jednak już 27 stycznia 1918 r., w pierwszych dniach wojny domowej w Finlandii, został ranny w obie nogi w zasadzce białych Finów na pociąg z amunicją i zaopatrzeniem jadący z Piotrogrodu, pod Kämärä. Uniemożliwiło mu to udział w dalszych starciach. Rahja wrócił do Rosji Radzieckiej i pozostał w Piotrogrodzie po klęsce czerwonych w wojnie domowej w Finlandii.