30 października 1868 r. pierwszy statek Wspólnoty dotarł portu rybackiego w Hajfie. Wspólnota zaczęła od tego czasu fazę budowy infrastruktury: domów, warsztatów rzemieślniczych i pól uprawnych, a z czasem zakładów przemysłowych. Syjonistyczni koloniści, którzy zaczęli się osiedlać w Palestynie później, brali przykład z niemieckich imigrantów, m.in. kopiując ich systemy irygacyjne. Członkowie Wspólnoty niechętnie jednak nawiązywali współpracę z Żydami, uważając że to oni, a nie Żydzi, są narodem wybranym.
Zmarł w 1885 r. i został pochowany na jerozolimskim cmentarzu w dzielnicy Kolonia Niemiecka. Założona przez niego wspólnota istniała w Palestynie do II wojny światowej, kiedy jej istnienie zostało przez Brytyjczyków uznane za zagrożenie dla bezpieczeństwa regionu ze względu na popularność ideologii nazizmu wśród części jej członków. Członków Wspólnoty Świątyni najpierw internowano w osiedlu Waldheim koło Betlejem Galilejskiego, a następnie wywieziono do kolonii karnej w Australii, gdzie organizacja nadal istnieje.
Przypisy
Kategoria:Niemieccy teolodzy protestanccy Kategoria:Niemieccy politycy Kategoria:Urodzeni w 1815 Kategoria:Zmarli w 1885