Albatros D.XI – niemiecki dwupłatowy samolot myśliwski z końca I wojny światowej, zaprojektowany i zbudowany w wytwórni Albatros-Werke GmbH w Berlinie. Maszyna wzięła udział w dwóch konkursach samolotów myśliwskich w Adlershof w 1918 roku, jednak nie była lepsza od konkurentów i w rezultacie nie weszła do produkcji seryjnej.

Historia Po zbudowaniu w 1917 roku nieudanego, choć budowanego masowo modelu D.V zakłady Albatros-Werke GmbH usiłowały odzyskać utraconą reputację, projektując nowe typy myśliwców. Jednak wysiłki konstruktorów, których rezultatem były dwupłaty D.VI, D.VII i D.IX oraz trójpłaty Dr.I i Dr.II, nie przyniosły oczekiwanych efektów – żaden z myśliwców nie został zamówiony przez Luftstreitkräfte. Nowa konstrukcja, oznaczona D.XI, zrywała z typowym dla Albatrosów napędem w postaci silników rzędowych – po raz pierwszy w historii firmy zastosowano birotacyjny silnik gwiazdowy Siemens-Halske Sh.III z reduktorem. Jednostka napędowa obudowana była osłoną w kształcie podkowy z dwoma otworami wentylacyjnymi, a czterołopatowe śmigło wyposażono w kołpak.