Twórczość Zaremskich Zaremscy należeli do pierwszych twórców, którzy po II wojnie światowej zajęli biżuterią artystyczną. Ponieważ po 1945 indywidualna obróbka złota została zabroniona, obiekty wykonywali w srebrze. Początkowo tworzyli masywną srebrną biżuterię utrzymaną w stylistyce ludowej, co wpisywało się w ówczesne założenia programowe sztuki użytkowej. Były to obiekty symetryczne, zdobione prześwitami i łańcuszkami, nawiązujące do kowalstwa ludowego.
Z czasem artyści zwrócili się ku abstrakcyjnym kompozycjom przestrzennym ze srebra formowanego na gorąco. Trend ten upowszechnił się w polskiej biżuterii artystycznej II połowy XX w., zyskując miano polskiej szkoły srebra. Rolę dominującego akcentu w takich obiektach pełniły u Zaremskich prześwit, kolorowe metale, szkło lub emalia, później również kamienie ozdobne. Oprócz srebra artyści wykonywali również biżuterię w miedzi.