Może to świadczyć o związku między deglikozylacją a aktywacją białka.
Działanie Eozynofile dzięki swym białkom działają głównie przeciwko chorobotwórczym wielokomórkowcom, zwłaszcza larwom pasożytów, np. Schistosoma (w tym S. mansoni, na którą słabo działa EDN), Ascaris, Trichinella (na świeżo wyklute Trichinella spiralis działa toksycznie po 3 godzinach, po 12 wykazując letalność zależną od dawki), Brugia pahangi i Brugia malayi, trypomastigotom Trypanosoma cruzi.
Niektóre inne działania wywierane przez ECP to: działanie przeciwwirusowe; działanie prokoagulacyjne; pobudzanie wytwarzania śluzu; pobudzanie wytwarzania glikozaminoglikanów przez fibroblasty; pobudzanie uwalniania histaminy przez bazofile.
Białko to wykazuje działanie przypominające to obserwowane w przypadku defenzyn. Mianowicie wbudowuje się do błony szkodliwego organizmu i tworzy w niej kanały. Przeciwpasożytniczy efekt przeciw T. cruzi, prócz wysokiej temperatury wywołującej denaturację, hamują heparyna czy siarczan dekstranu, a więc substancje o budowie polianionowej.