thumb|W wyniku procesu subfuncjonalizacji funkcje pierwotnego wielofunkcyjnego genu są rozdzielone między kopie tego genu po duplikacji
Subfunkcjonalizacja – jeden z dwóch mechanizmów nabywania nowych funkcji przez geny po duplikacji polegający na tym, że w wyniku mutacji w obu genach jeden z nich przejmuje pewną część funkcji pierwotnego wielofunkcyjnego genu, drugi – pozostałą część. W ten sposób oba geny są niezbędne do pełnienia swojej pierwotnej roli i mogą podlegać dalszym zmianom ewolucyjnym oraz specjalizacji.
Zazwyczaj w genomie haploidalnym występuje po jednej kopii większości genów. Duplikacja to mechanizm powodujący pojawienie się w genomie dodatkowej kopii już istniejącego genu. W efekcie w haploidalnym genomie istnieje więcej niż pojedyncza kopia danego genu. Tak powstają geny paralogiczne, należące do tej samej rodziny i pełniące na początku tę samą funkcję. Jednakże dzięki temu nadmiarowi może zajść zróżnicowanie funkcjonalne na dwa sposoby. Według pierwszego modelu jeden z nich może nabyć nową funkcję w procesie neofunkcjonalizacji. Według drugiego, w przypadku kiedy zduplikowany gen był wielofunkcyjny, może zajść subfunkcjonalizacja.