Pacyfikacja wsi Słochy Annopolskie – zbrodnia wojenna popełniona przez niemiecki Wehrmacht 26 czerwca 1941 roku, kilka dni po rozpoczęciu wojny niemiecko-sowieckiej. W odwecie za straty poniesione w walkach z Armią Czerwoną Niemcy spalili Słochy Annopolskie i zamordowali co najmniej 58 Polaków i Białorusinów. Wśród ofiar były kobiety i dzieci.
Geneza Słochy Annopolskie leżą nad Bugiem, w odległości około sześciu kilometrów od Siemiatycz. W 1941 roku liczyły 120 gospodarstw i około 500 mieszkańców. W latach 1939–1941 wieś znajdowała się po wschodniej stronie biegnącej wzdłuż Bugu granicy niemiecko-sowieckiej. W jej pobliżu Sowieci wznieśli nadgraniczne umocnienia.
22 czerwca 1941 roku Niemcy dokonały inwazji na Związek Radziecki. Sowieccy żołnierze przez kilka dni zaciekle bronili się w pobliskich bunkrach 62. Brzeskiego Rejonu Umocnionego. Ostrzeliwali też biegnącą przez Słochy szosę. W jednej z potyczek zginął niemiecki oficer, a jego kierowca został ranny. W odwecie za poniesione straty niemieccy żołnierze zemścili się na ludności cywilnej.
Przebieg masakry 26 czerwca pododdział Wehrmachtu otoczył wieś. Niemcy podpalili zabudowania i otworzyli ogień do uciekających mieszkańców. Osoby starsze zakłuwano bagnetami.