Aleksiej Pawłowicz Budberg, wł. von Budberg (ur. , zm. 15 grudnia 1945 w San Francisco) – rosyjski wojskowy, generał, uczestnik wojny domowej w Rosji po stronie Białych, minister wojny w rządzie adm. Aleksandra Kołczaka między majem a sierpniem 1919 r. Autor wspomnień zatytułowanych Dniewnik białogwardiejca.
Życiorys Kariera wojskowa w Rosji Pochodził z rodu szlacheckiego z guberni liflandzkiej. W 1889 r. ukończył w stopniu podporucznika Michajłowską Szkołę Artylerii w Petersburgu i rozpoczął służbę w 3 brygadzie gwardii i grenadierów, następnie przemianowanej na 3 artyleryjską brygadę lejbgwardii. W latach 1892–1895 był słuchaczem Nikołajewskiej Akademii Sztabu Generalnego, którą ukończył jako jeden z najlepszych absolwentów. Mając prawo wyboru dalszej służby w gwardii lub wskazania dowolnego okręgu wojskowego w Rosji, Budberg (ówcześnie już sztabskapitan) zdecydował się na Nadamurski Okręg Wojskowy. Od 1896 do 1897 r., zgodnie z tradycją, dowodził jednostką liniową: kompanią w 4 wschodniosyberyjskim batalionie liniowym. W latach 1897–1899 był natomiast oberoficerem do specjalnych poleceń przy sztabie Nadamurskiego Okręgu Wojskowego. W 1899 r. otrzymał awans na pułkownika i został przeniesiony na stanowisko oficera do specjalnych poleceń przy dowodzącym oddziałem Jużno-Ussuryjskim Nadamurskiego Okręgu Wojskowego.