Ján Cikker (ur. 29 lipca 1911 w Bańskiej Bystrzycy, zm. 21 grudnia 1989 w Bratysławie) – słowacki kompozytor i pedagog.

Życiorys W latach 1930–1936 studiował w konserwatorium w Pradze, gdzie jego nauczycielami byli Jaroslav Křička i Vítězslav Novák (kompozycja) oraz Pavel Dědeček (dyrygentura). Od 1936 do 1937 roku uczeń Felixa Weingartnera w Konserwatorium Wiedeńskim. Od 1939 roku był wykładowcą teorii muzyki w konserwatorium w Bratysławie, a od 1951 do 1977 roku profesorem kompozycji w tamtejszej Wyższej Szkole Sztuk Scenicznych. W latach 1945–1948 dyrygent bratysławskiej opery.

Otrzymał nagrodę im. Herdera (1966) oraz nagrodę muzyczną UNESCO (1979).

Twórczość Tworzył głównie muzykę diatoniczną, przez długie lata mocno osadzoną w nurcie folklorystycznym. Z czasem zaczął poszukiwać nowych, bardziej ekspresjonistycznych środków wyrazu, od lat 60. eksperymentował z dodekafonią.

Skomponował m.in.