Bogdan Jerzy Ney (ur. 3 lutego 1935 w Pińsku, zm. 23 marca 2020) – polski profesor nauk technicznych, inżynier, działacz społeczny oraz rzeczoznawca majątkowy. Specjalizował się w geodezji inżynieryjno-przemysłowej, geodezji w ochronie środowiska oraz w planowaniu przestrzennym, teledetekcji, gospodarce przestrzennej, oraz kartografii. Członek krajowy rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk.
Życiorys Absolwent Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie na Wydziale Geodezji Górniczej (rocznik 1957). Początkowo pracował jako asystent w Katedrze Geometrii Wykreślnej, później natomiast w Katedrze Geodezji Wyższej i Obliczeń Geodezyjnych. W 1963 r. obronił doktorat na podstawie pracy pt. „Analiza niektórych kryteriów przesunięć punktów geodezyjnych”. W 1964 r. odbył staż w Politechnice w Bratysławie w Czechosłowacji. Od 1969 r. zastępca dyrektora Instytutu Geodezji Górniczej i Przemysłowej AGH. Rok później został również kierownikiem Zakładu Geodezji Przemysłowej i Badań Odkształceń. Również w 1970 r. odbył staż w Moskiewskim Instytucie Geodezji, Fotogrametrii i Kartografii w ZSRR. Przeniesiony służbowo do Warszawy w 1974 r. na stanowisko dyrektora resortowego w Instytucie Geodezji i Kartografii, którym kierował do 1991 r. Późniejszy przewodniczący Rady Naukowej IGiK. W 1977 r.