w przypadku porażenia kontaktowego, przepływu prądu po podłożu oraz urazu wywołanego falą uderzeniową nie stwierdzono istotnego statystycznie związku. Wśród 59 osób, u których oznaczono stężenie hs-cTnT, do szpitala przyjęto 63% pacjentów z podwyższonym stężeniem tego markera oraz 34,4% pacjentów, u których jego stężenie nie przekraczało wartości referencyjnej.
Obrażenia mechaniczne i neurologiczne Na skutek opisywanego zdarzenia co najmniej 5 osób doznało urazów mechanicznych wynikających ze zranienia odłamkami skalnymi. Opisując przypadek ocalałego poszkodowanego, który doznał zranień, autorzy badania uznali, że prawdopodobnym mechanizmem rozerwania skały było gwałtowne odparowanie wody znajdującej się w jej szczelinach – powstałe w ten sposób odłamki działały jak pociski. U poszkodowanego stwierdzono głębokie rany obu bioder i ud z tkwiącymi w nich fragmentami skał; część odłamków musiała zostać usunięta operacyjnie. W opisie tego przypadku nie podano, aby odłamki spowodowały złamania kości; stwierdzono jedynie penetrację tkanek miękkich.