Epoka georgiańska – okres w historii Wielkiej Brytanii od 1714 do ok. 1830–37, nazwany na cześć królów z dynastii hanowerskiej: Jerzego I, Jerzego II, Jerzego III i Jerzego IV. Część tego okresu, nazywana epoką regencji, obejmuje lata regencji Jerzego IV jako księcia Walii podczas choroby umysłowej jego ojca, Jerzego III. Epoka georgiańska jest często rozszerzana o stosunkowo krótkie panowanie Wilhelma IV do jego śmierci w 1837 r.
Polityka W okresie georgiańskim trwały liczne wojny: wojna z Hiszpanią w Ameryce Północnej (1739–1748), wojna kolonialna z Francją (1744–1748), wojna siedmioletnia (1756–63), wojna o niepodległość Stanów Zjednoczonych (1775–83), rewolucja irlandzka z 1798 r. i wojny napoleońskie (1803–15). Brytyjczycy wygrali większość z nich, z wyjątkiem rewolucji amerykańskiej, co wiązało się z utratą kolonii w Ameryce PółnocnejJeremy Black, Crisis of Empire: Britain and America in the Eighteenth Century (2010) i zostało uznane za katastrofę narodową. Natomiast zwycięstwa nad Napoleonem w bitwie pod Trafalgarem przez admirała Lorda Nelsona (1805) i bitwie pod Waterloo (1815) pod dowództwem księcia Wellingtona przyniosło poczucie triumfalizmuEliga H. Gould, "American independence and Britain’s counter-revolution", Past & Present (1997) #154 s.