Wobec niemożności powrotu do kraju, jeszcze przez kilka lat dowodził w Anglii obozami Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia. Rzeczywistość była nieubłagana, a w lutym 1949 roku stanął z nią oko w oko. Teraz nie odpowiadał już za batalion, lecz za los swoich najbliższych. Byli oficerowie imali się najbardziej brudnych, a tylko takie były im dostępne prace, aby się utrzymać przy życiu. Swojemu hartowi ducha zawdzięcza Władek, że przetrwał... napisał ppłk Antoni Bieganowski w liście do autora.
Władysław Chudy pierwszą pracę rozpoczął w fabryce maszyn w Dursley k. Gloucester. Następnie przeniósł się do fabryki sprzętu radiowego w Malmesbury, w której przepracował 22 lata, aż do emerytury na którą odszedł w 1971 roku. Wówczas przeprowadził się do Londynu, by zamieszkać bliżej synów. Starszy z nich, Władysław był inżynierem elektrykiem, a Jacek doktorem chemii. Był także jeszcze jeden cel: poświęcić się szerzej pracy niepodległościowej.